Keyifli Pazarlar Sevgili Okur,

Sonbaharın iyiden iyiye kendini hissettirdiği şu günlerde “Her Mevsim Farklı Bir Tad” köşemizde Karadeniz bölgesine has çok özel bir lezzet olan Kuymak tarifine yer verdik.

Aile köklerimizin önemli bir bölümü Karadeniz’e uzandığından ailemizin tüm kadınları kuymağı güzel yapar ve keyifle yer. Bu nedenle tarifi “kız kardeşler- ortak hafıza” olarak sunacağım;

Malzeme:

2 Yemek kaşığı Fırın kurusu Mısır Unu

3 Yemek kaşığı tereyağı

2 su bardağı ılık su

1 Küçük kâse küp doğranmış “Kolat” peyniri

1 Çay kaşığı tuz

Hazırlanışı:

Bir tavada tereyağını kısık ateşte eritin. Üzerine mısır ununu ekleyip rengi hafif dönünceye kadar 2-3 dakika karıştırın.

Biz ailece Vakfıkebir’in altın sarısı mısır ununu tercih ediyoruz. Karadeniz’in doğusuna doğru gittikçe mısır unu beyazlaşıyor. Aynı zamanda Trabzon’dan öteye geçtiğinizde kuymağın adı “muhlama” oluyor. Özellikle Rize ve çevresinde muhlama isimi daha yaygın olarak kullanılıyor.

Beyaz unla da kuymak yapılıyor fakat bizim damak zevkimize göre aynı tadı vermiyor. İlle de altın sarısı mısır unu…

Sonra tavaya yavaş yavaş dökerek suyu ekleyin. Tuzu da ilave ettikten sonra topaklanmaması için tahta kaşıkla sürekli karıştırın.

Koyu bir kıvam alıncaya kadar pişirmeyi sürdürün. Sonra Kolat peynirini ilave edin. Peynir eriyip uzamaya başlayıncaya kadar kısık ateşte fazla karıştırmadan bırakın. Kolat peynir tedarik edemeyenler eriyen ve uzayan çeçil veya tel peynir kullanabilir.

Kuymak piştikten sonra sıcak servis edin zira tadı sıcakken çıkar.

Yanına bir de ot tavası iyi gider. Pırasa, pazı, ısırgan, sirken, kaldırık hangisini severseniz ekleyebilirsiniz.

Rahmetli Sakine anneannemin ot tavaları çok meşhurdu. Karadeniz’in zengin doğasından topladığı yabani otlarla çok lezzetli mısır unlu tavalar yapardı.

Afiyet olsun.

Geçen yeni yıl arifesinde Necla ablam, Gökçe çiçeğimizle birlikte bize mükellef bir sofra kurdu. Canan ablam maharetli elleriyle kuymağı hem pişirdi hem servis etti.

Rahmetli annem kuymağı çok sevdiğinden onun ruhu için yaptık. Hatıralarla ve dualarla onu yad ettik. Son kuymak yediği günü hiçbirimiz unutamadık.

Çok iştahsızdı ve hiçbir şey yemiyordu. Onu beslemeye çalıştığımızda tokum deyip kestirip atıyordu. Kız kardeşler düşündük ve ona kuymak yapmaya karar verdik. Masaya gelmek istemediğinde ben ona ama anne kuymak var, hadi gel bir tadına bak dedim. Nazlanarak “e bir tadına bakıyım madem” dedi ve tabağını silip süpürdü, o an ortak hafımıza kaydoldu.

Bizim aile sofralarımızın değişmez bir müdavimi de Aybars tabii ki, bunun babası da böyleydi. Bayılırdı bizim kurduğumuz sofralara, hiçbir sohbeti de kaçırmazdı.

Aslında sofra başı sohbetlerimiz her zaman tüm çocuklarımızın çekim merkezi oldu. Bayram, yeni yıl, doğum günü sofraları ailemizi birleştirdiğinden bizim için çok önemli. Biz ve bizim çocuklarımız derken şimdilerde çocuklarımızın çocuklarıyla da soframız şenleniyor.

Aile ağacımızın en küçük dalı Aybars’ımızın da bu sofra kültürüyle ve birlik ruhuyla büyümesi bana hem gurur hem de mutluluk veriyor.

Gökçe çiçeğimizin yeni yıl soframız için özenle hazırladığı Noel Baba peçetesi Aybars başta olmak üzere hepimizi mest etti…

Kaynakça:

1) Kuymak Tarifi- Kız kardeşler Ortak Hafıza