Yaşamak bu yangın yerinde

Her gün yeniden ölerek

Zalimin elinde tutsak

Cahile kurban olarak

Yalanla kirli havada

Güçlükle soluk alarak

Savunmak gerçeği, çoğu kez

Yalnızlığını bilerek...

Korkağı, döneği, suskunu

Görüp de öfkeyle dolarak...

Toplanıyor ölü arkadaşlar

Her biri bir yerden gelerek

Kiminin boynunda ilmeği

Kimi kanını silerek

Kucaklıyor beni Metin Altıok,

“Aldırma” diyor gülerek

Yaşamak görevdir bu yangın yerinde,

Yaşamak, insan kalarak…

(Ataol Behramoğlu)

19 Marttan bu yana,

Türkiyem ayakta,

Gençlik meydanlarda…

Çocuğu, genci, yetişkini, yaşlısı

Herkes kıpır kıpır, herkes telaşta…

Halihazırda;

Bu ölü toprağını silkelemişken üzerimizden,

Bu korku duvarını aşmışken,

Bu çürümüşlüğü, bu kokuşmuşluğu bitmeden

Sakın yerine oturma Türkiyem…