İçimden dökülenler
"Hiç orman yangını gören var mı? Yanarken ağaçlar da insanlar gibi, Çığlık çığlığa ağlarlar…” (Yaşar Kemal) Her yıl çoğalan Neron'lara karşılık yok edilen yangın söndürme uçakları... Yaz mevsimi yangın mevsimi olup çıktı. Bir poyraz çıkmaya görsün tutuşmadık bir dal kalmıyor. Yüreğimiz kan ağlayarak tanık oluyoruz. Ormanların içinde barındırdığı sayısız canla birlik…
Kapıları çalan benim Kapıları birer birer. Gözünüze görünemem Göze görünmez ölüler Hiroşima’da öleli, Oluyor bir on yıl kadar Yedi yaşında bir kızım Büyümez ölü çocuklar Saçlarım tutuştu önce Gözlerim yandı kavruldu. Bir avuç kül oluverdim Külüm hayavaya savruldu. Benim sizden kendim için Hiçbir şey ist…
Dillerinden düşürmedikleri; “Yaratılanı severiz yaratandan ötürü…” Koca bir yalan Ne yaratılanı seviyorlar Ne de yaratanı… Hiçbir canlıyı sevmiyorlar. Çocukları sevmiyorlar, Kadınları sevmiyorlar, Gençleri sevmiyorlar, Hayvanları sevmiyorlar, Ağaçları sevmiyorlar, Doğayı sevmiyorlar, Atamızı sevmiyorlar, Vatanımızı sevmiyorlar Kendilerini de sevmiyorlar Asıl sorun da bu! Ç&u…
Bir misafirliğe gitsem Bana temiz bir yatak yapsalar Her şeyi, adımı bile unutup, Uyusam… Kalktığımda yatağım hala lavanta koksa Kekikli zeytinli bir kahvaltı hazırlasalar Nerede olduğumu hatırlamasam Hatta adımı bile unutsam… (Melih Cevdet Anday) …
Aşkımız çıkmaz sokak, vuslat imkânsız; Hep muvazi gidiyor yıldızlarımız… (Cahit Sıtkı Tarancı- İmkânsız Vuslat şiirin son iki dizesi) …










